Gedicht: Verstedelijking

VerstedelijkingGedicht Ben Wansink (fotograaf Marjolein Ansink)

De grijsblauwe rook stijgt op uit donk’re steen
De aarde bruin, sporadisch groen tussen het plastic
Het beekje verstomd, schuimend met her en der
een verdwaasde spriet.
De wind verzuurd en frisheid bijna verboden
In de verte een eenzame boer, zwoegend
voor zijn laatste duit…

Huizen somber en straten versteend
In een tuin een laatste bloeier
zachtroze, bijna een vloek in een bedorven land
herinneringen, pijnlijk, tranendal vol smart
Verloren wereld waar kinderen nog zingen
De liedjes oud en afgedaan.
De rekening wordt altijd betaald..?

Foto: Marjolein Ansink
Gedicht: Ben Wansink